|
Equatorial
mounting
نوعی روش قرارگیری لوله تلسکوپ
(استقرار) تلسکوپ که در آن یک محور چرخش(که با نام محور قطبی شناخته می شود وبه
سمت ستاره قطبی نشانه رفته است)به موازات محور چرخش زمین است ومحوردیگر(که با
نام محور میل شناخته می شود)دارای زاویه 90 درجه با محور قبلی بوده و درصفحه
استوای سماوی قرار دارد.چرخش حول محور قطبی به تلسکوپ اجازه می دهد که به سمت
اجرام سماوی با بعد یا زاویه های ساعتی متفاوت نشانه رود درحالیکه چرخش حول
محور میل به تلسکوپ اجازه می دهد که بطورعمود بر استوای سماوی ودر جهت افزایش
یا کاهش میل اجرام ،آنها را تعقیب کند.امتیاز این نوع استقرار این است که حرکت
ظاهری روزانه اجرام سماوی با حرکت تلسکوپ در جهت مخالف جهت چرخش زمین یعنی از
شرق به غرب با آهنگ یک دور طی یک روز نجومی حول محور قطبی قابل پی گیری
است(یعنی با این حرکت تلسکوپ،جرم سماوی در میدان دید تلسکوپ باقی می
ماند.)اشکال این نوع استقرار نسبت به استقرار سمتی ارتفاعی این است که نسبت به
آن پیچیده تر وگران تر است .در این نوع استقراربدلیل اثرات گرانشی( بویژه در
تلسکوپهای بزرگ )،پایه تلسکوپ فشارهای تنشی زیادی را باید تحمل کند بنابراین
برای حذف این تنش وتغییر شکلهای احتمالی به استقرار پیچیده تری نیازاست.این نوع
استقرار داری شکلهای متفاوتی است مانند نوع آلمانی و نوع بازویی(fork).در
نوع آلمانی که توسط j.von
franhofer ابداع شده است
محور میل در بالاترین نقطه یک محور قطبی کوچک است درحالیکه خود تلسکوپ دریک سمت
آن ودر سمت دیگر هم وزنه تعادل قرار دارد. در نوع بازویی یا فورک بدنه تلسکوپ
بین دو بازوی U
شکل در جهت میل اجرام حرکت می کند(مانند تلسکوپهای اشمیت کاسگرین رایج مدل
مید)استقرار مدل فورک بدلیل محدود بودن طول بازوها برای تلسکوپهای شکستی
وبازتابی با طول بلند مناسب نیست چراکه برای مشاهده مناطق سرسوی آسمان بدنه
تلسکوپ با بازوها برخورد می کند.
گونه دیگر این استقرار ،استقرار
yoke
نام دارد.
منبع
سايت :
http://www.haftaseman.ir
|
